بهار، نبش قبر پرستوهاست

درباره شعرم نظر بدید حتما 💖

باید دوباره حافظه را زیر و رو کنم

با یک بهانه اسم تو را جستجو کنم

عقلی که گفت قصه ی ما سر رسیده را

با این دل نشسته به خون روبرو کنم

این قلب پاره پاره همان یادگار توست

دست و دلم نرفت که آن را رفو کنم

سال هزار و سیصد و آغوش گرم توست

هر عصر جمعه پیرهنم را که بو کنم

با تو برای آخر این قصه میشود

پایان بهتری _که تویی _ آرزو کنم.

" حسین غلامی خواه "